Kaal Gepulde Rug van je Kat: Wat Te Doen en Hoe Te Helpen

Het is een alarmerend gezicht: je geliefde kat, die normaal gesproken een glanzende en volle vacht heeft, begint kale plekken te vertonen, vooral op de rug. Dit fenomeen, waarbij een kat zichzelf kaal plukt of likt, kan verschillende oorzaken hebben en vereist een grondige aanpak om het probleem op te lossen. Het is belangrijk om te beseffen dat overmatig likken of plukken een symptoom is van een onderliggend probleem, en niet een probleem op zichzelf.

Uiterlijke kenmerken en eerste observaties

Locatie van de kale plekken: Let op waar de kale plekken zich bevinden. Meestal zie je ze op de rug, flanken, buik of zelfs de nek. De locatie kan al een indicatie geven van de mogelijke oorzaak. Symmetrische kaalheid (aan beide zijden van het lichaam) wijst vaak op een allergie, terwijl een lokale plek eerder duidt op een specifieke irritatie.

Intensiteit van het likken: Probeer te observeren hoe vaak en hoe intensief je kat likt of plukt. Gebeurt het vooral 's nachts, of juist overdag? Lijkt je kat gefrustreerd of gestrest tijdens het likken?

Aanvullende symptomen: Let op andere symptomen, zoals roodheid, schilfers, korstjes, wondjes of veranderingen in gedrag (bijvoorbeeld lusteloosheid, agressie, of juist aanhankelijkheid). Deze symptomen kunnen de dierenarts helpen bij het stellen van een diagnose.

Mogelijke Medische Oorzaken

Het is cruciaal om medische oorzaken als eerste uit te sluiten. Een bezoek aan de dierenarts is essentieel om de volgende aandoeningen te onderzoeken:

Parasitaire infecties

Vlooien: Vlooien zijn een veelvoorkomende oorzaak van jeuk bij katten. Zelfs een enkele vlooienbeet kan bij een allergische kat al leiden tot overmatig likken en kaalheid. Hoewel je misschien geen vlooien ziet, betekent dat niet dat ze er niet zijn. Vlooien verstoppen zich goed in de vacht en laten vaak alleen zwarte vlooienpoepjes achter. Een goede vlooienbehandeling is dan ook essentieel.

Mijten: Verschillende soorten mijten kunnen huidproblemen en kaalheid veroorzaken.Demodex mijten leven in de haarzakjes en kunnen lokale kaalheid veroorzaken.Sarcoptes mijten (schurft) veroorzaken intense jeuk en korstvorming.Cheyletiella mijten (wandelende roos) veroorzaken schilfers en jeuk. De dierenarts kan een huidafkrabsel nemen om te bepalen of er mijten aanwezig zijn.

Schimmelinfecties (Dermatofytose): Schimmelinfecties, ook wel ringworm genoemd, kunnen kaalheid, schilfers en rode plekken veroorzaken. Ringworm is zeer besmettelijk, zowel voor andere dieren als voor mensen. De dierenarts kan een schimmelkweek uitvoeren om de diagnose te bevestigen.

Allergieën

Voedselallergie: Voedselallergieën kunnen zich uiten in huidproblemen, zoals jeuk, roodheid en kaalheid. De meest voorkomende allergenen bij katten zijn rundvlees, kip, vis en zuivel. Een eliminatiedieet, waarbij gedurende een aantal weken een speciaal hypoallergeen voer wordt gegeven, is de beste manier om een voedselallergie te diagnosticeren.

Omgevingsallergie (Atopie): Katten kunnen ook allergisch zijn voor stoffen in de omgeving, zoals pollen, huisstofmijt en schimmels. Deze allergieën kunnen seizoensgebonden zijn, maar ook het hele jaar door voorkomen. De dierenarts kan een allergietest uitvoeren om te bepalen waar de kat allergisch voor is.

Pijn

Pijn kan een belangrijke, maar vaak over het hoofd geziene, oorzaak zijn van overmatig likken bij katten. Katten hebben een hoge pijngrens en laten vaak niet duidelijk zien dat ze pijn hebben. In plaats daarvan kunnen ze de pijn proberen te verzachten door de pijnlijke plek te likken. Denk hierbij aan:

Artrose: Artrose is een veelvoorkomende aandoening bij oudere katten, waarbij het kraakbeen in de gewrichten slijt. Dit kan pijn veroorzaken, waardoor de kat de pijnlijke gewrichten gaat likken.

Blaasproblemen: Blaasontstekingen of blaasstenen kunnen pijn veroorzaken bij het plassen. De kat kan de pijn proberen te verzachten door de buikstreek te likken.

Abcessen: Een abces, bijvoorbeeld na een beet, kan pijnlijk zijn en de kat aanzetten tot likken.

Hormonale aandoeningen

Hormonale aandoeningen, zoals hyperthyreoïdie (een overactieve schildklier) of de ziekte van Cushing (een overproductie van cortisol), kunnen ook huidproblemen en kaalheid veroorzaken. Deze aandoeningen komen echter minder vaak voor dan de bovengenoemde oorzaken. De dierenarts kan bloedonderzoek doen om hormonale aandoeningen uit te sluiten.

Gedragsproblemen

Als medische oorzaken zijn uitgesloten, is het belangrijk om te kijken naar mogelijke gedragsproblemen. Stress en angst zijn veelvoorkomende oorzaken van overmatig likken bij katten. Dit wordt ook wel psychogene alopecia genoemd.

Stress en angst

Katten zijn gevoelige dieren die snel gestrest kunnen raken door veranderingen in hun omgeving. Denk hierbij aan:

Veranderingen in de omgeving: Een verhuizing, de komst van een nieuwe baby of huisdier, verbouwingen in huis, of zelfs het verplaatsen van de meubels kunnen stress veroorzaken.

Veranderingen in de routine: Een verandering in de dagelijkse routine, bijvoorbeeld door een nieuwe baan, kan de kat onzeker maken.

Conflicten met andere katten: In een huishouden met meerdere katten kunnen conflicten tussen de katten stress veroorzaken.

Verveling: Een kat die zich verveelt, kan overmatig gaan likken als een manier om zichzelf te vermaken.

Obsessief-compulsieve stoornis

In sommige gevallen kan overmatig likken een teken zijn van een obsessief-compulsieve stoornis. De kat likt dan dwangmatig, zonder duidelijke reden. Dit kan het gevolg zijn van langdurige stress of angst. Katten met een obsessief-compulsieve stoornis kunnen ook andere dwangmatige gedragingen vertonen, zoals spinnen, miauwen of krabben.

Diagnose

Het stellen van de juiste diagnose is essentieel om de juiste behandeling te kunnen starten. De dierenarts zal een grondig onderzoek uitvoeren, dat kan bestaan uit:

Anamnese: De dierenarts zal vragen stellen over de geschiedenis van de kat, de symptomen, de omgeving en de routine.

Lichamelijk onderzoek: De dierenarts zal de kat onderzoeken om te kijken naar de kale plekken, de huid en andere mogelijke afwijkingen.

Huidafkrabsel: Er wordt een klein beetje huid afgeschraapt om te kijken of er mijten aanwezig zijn.

Schimmelkweek: Er wordt een monster van de vacht genomen om te kijken of er een schimmelinfectie aanwezig is.

Bloedonderzoek: Er wordt bloed afgenomen om hormonale aandoeningen uit te sluiten en de algemene gezondheid van de kat te controleren.

Eliminatiedieet: Er wordt een speciaal hypoallergeen voer gegeven om een voedselallergie uit te sluiten.

Allergietest: Er wordt een allergietest uitgevoerd om te bepalen waar de kat allergisch voor is.

Oplossingen en Behandelingen

De behandeling is afhankelijk van de oorzaak van het overmatig likken. Enkele mogelijke behandelingen zijn:

Medische behandelingen

Vlooienbehandeling: Een goede vlooienbehandeling is essentieel om vlooien te bestrijden.

Mijtbehandeling: Er zijn verschillende middelen beschikbaar om mijten te bestrijden, zoals pipetten, injecties of wassingen.

Antischimmelmedicatie: Schimmelinfecties worden behandeld met antischimmelmedicatie, zoals tabletten, zalf of shampoo.

Dieetverandering: Bij een voedselallergie is het noodzakelijk om over te stappen op een hypoallergeen voer.

Medicatie tegen allergie: Bij een omgevingsallergie kunnen antihistaminica of corticosteroïden worden voorgeschreven om de jeuk te verminderen.

Pijnstillers: Bij pijn kunnen pijnstillers worden voorgeschreven om de pijn te verlichten.

Hormoontherapie: Bij hormonale aandoeningen kan hormoontherapie worden ingezet om de hormoonspiegel te reguleren.

Gedragsmatige behandelingen

Stress verminderen: Het is belangrijk om de stressfactoren in de omgeving van de kat te identificeren en te verminderen. Dit kan bijvoorbeeld door:

Voldoende speeltijd en interactie te bieden.
Een veilige en rustige omgeving te creëren.
Voldoende krabpalen en andere verrijkingsmaterialen aan te bieden.
Feliway (een synthetisch feromoon) te gebruiken om de kat gerust te stellen.

Gedragstherapie: In sommige gevallen kan gedragstherapie helpen om het dwangmatige likgedrag te doorbreken. Een gedragstherapeut kan de kat leren om andere manieren te vinden om met stress om te gaan.

Medicatie: In ernstige gevallen kan de dierenarts antidepressiva of anti-angstmedicatie voorschrijven om de angst en stress te verminderen.

Aanvullende maatregelen

Kraag: Een kraag kan voorkomen dat de kat aan de kale plekken kan likken. Dit kan helpen om de huid te laten genezen en te voorkomen dat de kat de situatie verergert.

Lokaal verzorgende producten: Er zijn verschillende lokaal verzorgende producten beschikbaar die de huid kunnen kalmeren en de genezing kunnen bevorderen. Vraag de dierenarts om advies over welke producten geschikt zijn voor jouw kat.

Preventie

Hoewel het niet altijd mogelijk is om overmatig likken te voorkomen, zijn er wel een aantal dingen die je kunt doen om het risico te verminderen:

Zorg voor een goede vlooienpreventie.
Geef je kat een uitgebalanceerd dieet.
Zorg voor voldoende speeltijd en interactie.
Creëer een veilige en rustige omgeving.
Wees alert op veranderingen in het gedrag van je kat.

Wanneer naar de dierenarts?

Het is belangrijk om naar de dierenarts te gaan als je merkt dat je kat overmatig likt en kale plekken krijgt. De dierenarts kan de oorzaak van het probleem achterhalen en de juiste behandeling starten. Wacht niet te lang met een bezoek aan de dierenarts, want hoe eerder de oorzaak wordt behandeld, hoe groter de kans op een succesvolle behandeling.

Labels: #Kaal